Ana içeriğe atla

Yağmur Misali

Sen yoksun bugün, hava kapalı yine.
Nedendir bilmem gözlerimde yağmur bulutları kadar dolu duruyor,
Boşalsa rahatlayacağım;
Boşalmıyor...


Gök gürültüsü çarpıyor birden, ürperiyorum.
Senin bana kızışlarında ki gibi parlıyor şimşekler
Karanlık gece aydınlanıveriyor
Senin bana kızdıktan sonra affedişin gibi.

Sonra iki bulut çarpışıyor, yağmur olup düşüyor toprağa
rahmet oluyor.
Gel biz de çarpışalım, boynuna akıtayım sevinç gözyaşlarımı
Oradan yere damlasın
Sana vereceğim papatyalara rahmet olsun;
Yağmur misali...



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Başlıksız, Manasız...

Haydi, zihnimizde kurguladığımız dünyanın dışına çıkıp, artık gerçek dünyayla yani hayatın ta kendisiyle, gerçek "gerçeklerle" yüzleşelim. "Uzun süredir isteyip de sahip olamadığımız ne var?" buna karar verelim ilk önce. Korkmayın, o istediğiniz şeye hiç kavuşamayacağınızı falan söylemeyeceğim ama mevcut halinizle buna kavuşamayacağınızı söyleyeceğim. Hiçbir şey yapmadan o çok istediğinizi şeye ya da şeylere kavuşamazsınız. Ne yazık ki o tür şeyler ancak polyannacılık kokan kitaplarda, film ya da dizilerde olur ancak.  Bu yazıyı okuyan kişi, evet sen, sana diyorum, kalk bir aynaya bak, güzelce baştan aşağı süz kendini. Sonra gözlerine bak, kendinle göz göze gelmiş olmaya ne kadar dayanabileceksin? ...ve bunu yaparken neler düşüneceksin? Bu sorulara vereceğin cevap aslında belirleyici olacak. Mesela sen daha kendi gözlerine uzun uzadıya bakamazken, o çok sevdiğin kızın senin gözlerine bakmasını nasıl beklersin?  Söz gelimi istediğin iyi bir iş olsun, bir işe başvurmu...